Skip to content

Posts from the ‘E’ Category

7
Nov

E van Etnocratie

Vlaamse VlagJan Blommaert schreef een opiniestuk voor De Wereld Morgen over de toekomstvisie van de Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA) die werd gepubliceerd in de congresteksten van de partij. Die schetsen een samenleving die door-en-door elitair is. De N-VA gooit alle maskers af en openbaart zich als een partij van de etnocratie. Vlaanderen hoort aan de “etnische” Vlamingen – door bloed of coöptatie – en de Walen moeten het evengoed maar onder mekaar uitzoeken. De Brusselaars houden op te bestaan als af te bakenen identiteit: het multi-alles lappendeken wordt in twee stukken gereten via een eenvoudige vraag: Vlaming of Franstalige? Zo bereikt de N-VA haar ideale staat, waarin iedereen, letterlijk iedereen, hetzij Vlaming hetzij Franstalige is, dus lid van een enkele natie, en waarin dus geen alternatieve identiteitskeuzen meer bestaan. Je definieert jezelf etnisch, als Vlaming, en dan ben je lid van de natie; ofwel definieer je jezelf buiten de natie. Simpel is de zaak.

Het volledige artikel is te lezen op de pagina Op naar de Etnocratie en is een aanvulling op de B van Benepen, met aandacht voor het boek van Ico Maly, “N-VA, Analyse van een politieke ideologie”, waarin de auteur duidelijk maakt dat voor de N-VA geen democratie bestaat zonder een eigen Vlaamse identiteit. Hoe die identiteit in het verleden werd beheerst door het creëren van een vijand heeft het verleden duidelijk gemaakt met holle frasen op de IJzerbedevaart of het Vlaams Nationaal Zangfeest. In twee programma’s van de VPRO in 1975 maakte de historicus Herman Balthazar een schets van het Vlaamse streven naar onafhankelijkheid, dat tot op vandaag uitblinkt in “omfloerste mystiek”. Kritiek op de tegenstrijdigheden van het Vlaams-nationalisme blijft nog altijd vaak achterwege en eerder maakte Walter Zinzen zijn beklag over de haast totale afwezigheid van onderzoeksjournalistiek in de Vlaamse media en een buitensporige aandacht voor de N-VA en haar voorzitter.