Skip to content

10 februari 2016

T van Trepalium

Door Walter Slosse (1947-2016)

TrepaliumTrepalium is een zesdelige Franse tv-serie waarvan de eerste drie afleveringen op donderdag 11 februari 2016 op ARTE worden uitgezonden. Het is een toekomstvoorspelling die gelijkenis vertoont met de predictie van George Orwell die in zijn roman 1984 een absolute dictatuur voorspelde waarin de mens al zijn rechten heeft verloren en gedoemd is tot slavernij. Het huidige neoliberalisme waaraan veel regeringen zich vandaag vastklampen, laat al sporen zien van een polaire wereld. Een gevolg van het ultraliberalisme, waarin een overgrote meerderheid van werklozen wordt afgezonderd van de resterende actieve bevolking die werkt voor het profijt van een kleine groep superrijken.

Trepalium is een verbastering van het Latijnse tripalium, dat oorspronkelijk een marteltuig was in de Romeinse tijd. Een tripalium bestond uit een kruis van drie rechtopstaande staken waaraan een gevangene werd vastgebonden. In het Latijnse tripalium zit de stam van het latere Franse woord “travail”, of het Spaanse “trabajo”. De keuze van de titel voor de televisieserie laat er dan ook geen misverstand over bestaan dat werken een vorm van martelen is, hoewel het eigenlijk gaat over mensen die niet mogen of kunnen werken om in een waardig levensonderhoud te voorzien.

De ultraliberale toekomst van onze “welvaartsmaatschappij” wordt in Trepalium gesymboliseerd door een muur tussen de “haves and have nots”. Helemaal niet denkbeeldig, want die muren bestaan al en worden verder opgetrokken.

De muur in Trepalium moet de resterende actieve bevolking beschermen tegen de 80 % van de bevolking die zonder werk zit en in miserabele omstandigheden leeft in de zogenaamde “Zone”. Maar de resterende 20 % die in de stad Trepalium nog een baan heeft, leeft ook in angst en onzekerheid. Eén enkele fout kan worden bestraft met een verbanning naar de “Zone”. Er is in Trepalium trouwens maar één enkele werkgever, Aquaville, die de controle heeft over het drinkwater. De bewoners van de “Zone” leven dan ook onder de dreiging van de vergiftiging van hun drinkwater, waarmee zij het slachtoffer zijn van een absolute terreur.

Het scenario voor Trepalium werd geschreven door Antarès Bassis en Sophie Hiet, dat werd verfilmd door de Belgische regisseur Vincent Lannoo, die eerder in 2012 Au Nom du Fils realiseerde. Hij koos niet voor futuristische decors, maar plaatste de uitwassen van het ultraliberalisme in de context van de jaren ’60 en ’70. Die keuze lichtte hij toe met zijn uitspraak dat “de toekomst immers op het verleden wordt gebouwd”. Trepalium werd in september 2015 voorgesteld op het Festival de la Fiction TV in La Rochelle en oogstte veel succes zonder evenwel in de prijzen te vallen.

Trepalium zet nog eens alle ingrediënten op een rijtje zoals die dagelijks in de media worden voorgeschoteld. Met opvallende gelijkenissen. Werk of geen werk, in beide gevallen is het een gesel geworden met enorme gevolgen voor het individu dat steeds meer naar onmondigheid wordt gedreven. Ultraliberalisme is natuurlijk geen stroming,  maar een etiket dat de tegenstanders van het neoliberalisme gebruiken om te wijzen op de groeiende kloof tussen arm en rijk en het misbruik van de natuurlijke rijkdom op aarde.

De muur in TrepaliumHet verzet tegen die onrechtvaardigheid is dan ook een thema in de televisieserie. Het verzet groeit niet alleen bij de verworpenen buiten de muur van Trepalium, maar ook bij de werknemers in de stad zelf, die het slachtoffer zijn van de geautomatiseerde arbeid en de terreur van hun regering. Tenslotte zullen de activisten van de “Zone” een compromis voorstellen aan de vrouwelijke premier, een “ijzeren dame” die niet moet onderdoen voor Margaret Thatcher. In ruil voor de vrijlating van haar man die gegijzeld wordt in de “Zone”, zal zij de tewerkstelling van 10.000 “zonards” in de stad accepteren die zich elke dag via een “checkpoint” moeten melden. Maar die worden meteen door de inwoners van Trepalium als “gevaarlijke” inwijkelingen bestempeld. Een herkenbaar scenario van elke dag.

Trepalium is niet langer fictie, maar dagelijkse realiteit. “En kom achteraf niet zeggen dat we het niet wisten”, zoals Marc Van Ranst onlangs nog schreef in zijn opiniestuk Fascisme 2.0 in De Morgen.

Zie ook M van Mediocratie over de ja-knikkers die hun kritiek achterwege laten voor het behoud van een job, en de P van Piketty over economische ongelijkheid en analfabetisme als voedingsbodem voor terreur.

Trepalium is inmiddels ook verkrijgbaar op DVD.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to comments

%d bloggers op de volgende wijze: