Skip to content

28 juni 2013

K van KoR

Door Walter Slosse (1947-2016)

KoRKoR Van der Goten schreef zijn voornaam met grote K, kleine o en grote R. Hij was de baanbreker, de voorloper, de pionier van het chanson in Vlaanderen, later genoemd luisterlied. Nog lang voor de Vlaamse kleinkunst enige betekenis kreeg, toerde hij in 1955 al rond met enkele zelf geschreven liedjes. Aan het begin van de jaren ’60 werd KoR Van der Goten een gevierd en gevreesd chansonnier in Vlaanderen. Hij wou niet horen van het woord “kleinkunstenaar”, want KoR noemde zichzelf een “grootkunstenaar”. Nadat hij aan het eind van de jaren ’70 een periode van ziekte en depressie had overwonnen, dacht hij aan een terugkeer op het podium. In 1983 overleed hij op 52-jarige leeftijd in Antwerpen. Vier jaar eerder sprak hij uitvoerig met Walter Slosse over zijn comeback die er nooit kwam.Het eerste deel van het radioprogramma VPRO Expres op 6 april 1979 bestond uit een inleiding waarin anderen spraken over het leven en werk van KoR Van der Goten. Die commentaren werden beluisterd door KoR Van der Goten die daarna zelf aan het woord kwam in een onverknipt gesprek van 45 minuten, waarin hij zich behoorlijk opwond over de kleinburgerlijkheid van de Vlaming.

Hugo RaspoetKoR Van der Goten provoceerde het aan Will Ferdy en Miel Cools trouwe katholieke publiek, door zijn deskundigheid, durf en wispelturigheid. KoR vond zichzelf de beste, en dat werd bevestigd door zijn collega Hugo Raspoet in de inleiding van het programma.
“Hij was niet alleen de beste, maar ook de meest persoonlijke. Hij zette zich gewoon af tegen een aantal brave toestanden en brave mensen. Dat was zijn sterkte, maar omdat hij zo gevoelig was, zette hij zich ook af tegen zichzelf”.

Ook Johan Anthierens, samensteller in de jaren ’60 van het Vlaamse radioprogramma De Charme van het Chanson, wist het bovenstaande te beamen.
“Ik zou zeggen dat de grootste vijand van KoR Van der Goten, KoR Van der Goten was. Als hij succes had, moest hij iets ondernemen om dat af te breken. En als hij geen succes had, als hij de aversie opriep, wat vaker gebeurde, dan was hij ook bijzonder ongelukkig. Hij was bijna priester geweest en heeft tot over zijn oren in de wierook en het wijwaterbad gezeten en heeft dat moeilijk kunnen verwerken.  Daardoor kwam hij over als een bijzonder lastig iemand, die noch met succes, noch met kritiek overweg kon.”

Jules de CorteDe Nederlandse zanger Jules de Corte vond dat Kor Van der Goten eigenlijk tekort schoot in het overbrengen van zijn boodschap.
“Ik had altijd het gevoel dat KoR wel aan het roer stond, maar dat hij toch niet kon bepalen waar zijn schip heen zou gaan. Het roer was er alleen om te zorgen dat het schip niet meteen op alle rotsen tegelijk liep. Ik heb veel ergere dingen gezongen dan KoR in België. Ik heb gezongen, Geachte Priesters en Predikanten, wordt het geen tijd dat je een ander baantje kiest? Daar waren ze helemaal niet kwaad om. Maar als ik nou gezegd had, Kapelaan, kijk je liefje nog eens aan, dan was dat veel erger geweest.”

Luister hier naar de inleiding tot het gesprek met Kor Van der Goten, uitgezonden op 6 april 1979 in VPRO Expres, met Hugo Raspoet, Johan Anthierens, Jules de Corte en Lieve De Bock, de partner van Kor Van der Goten.

KoR Van der Goten - Nederlands pocketplaat

KoR Van der Goten, die ook reclameman en journalist was, kreeg in zijn privé-leven af te rekenen met huwelijksproblemen. Toen zijn vrouw hem verliet, zocht KoR zijn toevlucht in de geborgenheid van de psychiatrische verpleging. Enkele jaren later werd hij geveld door een totale verlamming, waarvan hij langzaam zou herstellen in een Antwerps ziekenhuis. Aan het eind van de jaren ’70 dacht KoR Van der Goten aan een comeback en werd door een Brusselse platenfirma een verzamelalbum uitgegeven met zijn luisterliedjes die eerder waren verschenen op De Nederlandse Pocketplaat. Een biografie van Kor Van der Goten is ook te vinden op Muziekarchief.be, samengesteld door Pol Van Mossevelde.

KoR Van der GotenHoewel een mogelijke terugkeer van KoR Van der Goten sterk in twijfel werd getrokken door de sprekers in de inleiding, werd dat krachtig weerlegd door KoR Van der Goten in het daarop volgende gesprek.
“Een ding kan ik zeggen, dat ik volgend jaar weer gevreesd en gevierd wordt, sorry. Omdat ik dat zeg en omdat ik dat beslis! En die zevenenveertig jaar vergrijsde vent gaat dat nu eens opnieuw vertellen en omdat ik weet dat dat kan. Toen ik begon, was er nog geen kleinkunst in Vlaanderen en in Nederland ook niet, waar er wel cabaret was. Behalve Jules de Corte, waren daar ook geen zangers die chanson brachten. Ik was de eerste Vlaamse chansonnier die voor de Nederlandse televisie optrad en een krant schreef: er is een nieuwe Speenhoff ontstaan.”

KoR Van der Goten liet tijdens het gesprek niet na om herhaaldelijk het intellectuele niveau van de Vlaming op de korrel te nemen zoals beschreven in zijn Ballade van de Vlaamse Intellectueel.
“De Vlaamse intellectueel, die zeteltjes heeft in leder, met de Vlaamse Leeuw daarop. Hij leest Claes, voelt zich wel en goed met Timmermans. Hij leest De Standaard. En toen Standaard dacht, wij moeten volkser worden en meer lezers krijgen, gingen zij ook zaken over Soraya uit de doeken doen en toen dacht ik, de Vlaamse intellectueel krijgt nu ook de koninklijke of prinselijke rommel uit de sensatieblaadjes. De Vlaamse intellectueel met zijn afgietsels van de IJzertoren aan de wand, want wij Vlamingen zijn verdrukt in België. Wij moeten vooruit met dit en dat…”

Luister hier naar het gesprek met KoR Van der Goten, uitgezonden in VPRO Expres op 6 april 1979. 

Brussel Zuid

Janssens, Peters, Vandervloedt, drie boerzwaproleten,
hemdje aan en dasje om en dan maar gauw ontbeten.
De vrouwen maken ondertussen pakjes boterhammen,
met rookvlees, kaas, wie weet met liefde, pakjes boterhammen.
Jef deelt de kaarten en Jan komt uit:
dju, ‘kan nie volgen, ‘k en heb geen ruit.
Zo rijden ze elke morgen met de boemeltrein naar Brussel-Zuid.

Perronnen spuien honderdduizend burgers in de hoofdstad.
Ze wurmen zich in trams of rennen, elk in zijn bureaugat.
’s Middags is die stad opeens van Vlamingen vergeven.
Ze drinken, spelen in kafeetjes en Vlaanderen gaat weer leven:
Jef deelt de kaarten en Jan komt uit.
Madame, trois Stella’s in ’n fluit.
Zo dragen ze elke middag in la capitale de kul-tuur uit.

(Uit Slagboom, tekst en muziek KoR Van der Goten)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to comments

%d bloggers op de volgende wijze: