Skip to content

6 januari 2012

1

W van Woody

Door Walter Slosse (1947-2016)

In 2012 wordt de honderdste geboortedag herdacht van de Amerikaanse folk- en protestzanger Woody Guthrie. Van Pete Seeger tot Bob Dylan en Bruce Springsteen, allen zijn schatplichtig aan de in 1967 overleden Woody Guthrie die omwille van zijn linkse sympathieën nooit geliefd was in zijn geboortestaat Oklahoma. Maar daar komt nu verandering in, want de rijkste man van Oklahoma, George Kaiser, heeft de archieven van Woody Guthrie opgekocht en wil die onderbrengen in een museum en studiecentrum in de stad Tulsa.

In afwachting van de opening van het Guthrie Center in 2013, zijn er dit jaar diverse herdenkingen voorzien. Met o.a. een viering op 10 maart in Tulsa waaraan zijn zoon Arlo Guthrie zal deelnemen en een concert op 18 januari in het Lincoln Center in New York met de Amerikaanse zangeres Jonatha Brooke, die nieuwe songs maakte op teksten van Woody Guthrie.

Tekenend voor de Amerikaanse samenleving is, dat niet de overheid het erfgoed van deze wereldberoemde zanger in bescherming heeft genomen, maar dat een kapitalist 3 miljoen dollar op tafel heeft gelegd om de nalatenschap te bewaren van een zanger die het opnam voor de armen. Woody Guthrie heeft zelf armoede gekend tijdens de Grote Depressie toen hij met zijn gezin naar Californië trok om er werk te vinden. Hij begon met het componeren van protestliederen en over die armoede en uitbuiting schreef John Steinbeck zijn beroemde roman The Grapes of Wrath, verfilmd in 1940 door John Ford. De protestliederen van Woody Guthrie blijven tot op vandaag actueel en werden nog gezongen tijdens de recente Occupy Wall Street demonstraties.

Met de opening van een museum krijgt Woody Guthrie nu definitief een plaats in het patrimonium van Oklahoma, waar in 1999 een privé-sponsor nog een tentoonstelling verhinderde over het leven van deze folklegende in het Cowboy Museum van Oklahoma City. Pas in 2006 was er een eerste erkenning toen Woody Guthrie een plaatsje kreeg in de Oklahamo Hall of Fame. Aan de honderdste geboortedag van Woody Guthrie is veel aandacht besteed in The New York Times, die ook het verhaal nog eens uit de doeken doet van de overname van Guthrie’s archieven door de George Kaiser Family Foundation. Die archieven, die sinds de dood van Woody Guthrie waren opgeslagen bij zijn dochter Nora, laten een enorme veelzijdigheid zien in dagboeken, columns, romans en essays. Maar natuurlijk zijn de ruim 3000 folksongs van onschatbare waarde, vaak neergekrabbeld op stukjes papier, onderleggers, papieren zakken en zelfs zakdoeken.

Het meest bekende lied van Woody Guthrie is ongetwijfeld This Land is Your Land, met legendarische vertolkingen door Pete Seeger en Lead Belly. Maar minder of nauwelijks bekend, zijn de kinderliedjes van Woody Guthrie. In 2004 zorgde de Vlaamse zanger Jan De Smet voor een opmerkelijk project om samen met Arne Van Dongen een aantal van die kinderliedjes te bundelen op de CD Steek je Vinger in de Lucht.

De liedjes werden vertaald door Frank Vander Linden en het tijdloze en universele karakter van de teksten maken de liedjes niet alleen aantrekkelijk voor kinderen, maar ook voor volwassenen. Woody Guthrie schreef de liedjes rond 1950 voor zijn toen 5-jarige dochter Cathy. Voor de muzikale bewerking van de kinderliedjes maakte Jan De Smet gebruik van niet minder dan 50 instrumenten, met o.m. de zelf gebouwde vibraslap, jefzaag en kaakslag. Op 16 mei 2005 was Jan De Smet te gast in het VPRO-programma De Wandelende Tak, waarin hij ook de originele versie van het liedje Wake Up liet horen, naast de vertolking door Bruce Springsteen van Woody Guthrie’s Riding in my Car.

Luister hier naar De Wandelende Tak van 16 mei 2005 met Jan De Smet over Steek je Vinger in de Lucht.

Uit de jaren van armoede tijdens de Amerikaanse depressie tussen 1930 en 1940, dateren de Dust Bowl Ballads van Woody Guthrie. De Dust Bowl was de naam van de enorme stofstormen die de oogsten deden mislukken en waardoor de bewoners van o.a. het zwaar getroffen Oklahoma aan een trektocht begonnen langs de beroemde Route 66 naar Californië. Eén van die balladen kwam ter sprake in De Wandelende Tak van 3 september 2001 met If You ain’t got that Do-Re-Mi, gezongen door Woody Guthrie. In dit programma liet Judith Pertz een muzikaal overzicht horen van 100 jaar moed, kracht en verzet tegen uitbuiting, onderdrukking en onrechtvaardigheid in de Verenigde Staten. Naast Woody Guthrie, was er ook aandacht voor andere pioniers van het Amerikaanse protestlied, zoals Utah Phillips, Big Bill Broonzy en Pete Seeger.

Luister hier naar De Wandelende Tak van 3 september 2001 met Judith Pertz over 100 Jaar Protest in de VS.

1 reactie Post a comment

Trackbacks & Pingbacks

  1. Vrooaar | Reizen met Charley

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to comments

%d bloggers op de volgende wijze: