Skip to content

30 november 2011

V van Vieze Gasten

Door Walter Slosse (1947-2016)

Voor het Vlaamse theatergezelschap De Vieze Gasten was 2011 een jubileumjaar dat bekroond wordt op 2 en 3 december 2011 met het afscheid van Mong Rosseel, die in 1971 begon met satirische theatervoorstellingen. Vuile Mong en zijn Vieze Gasten verwierven vooral veel bekendheid in de jaren ’70 met hun optredens tijdens stakingen en protestdemonstraties, maar ook met hun anarchistisch cabaret in de parochiezalen en volkshuizen van talloze Vlaamse dorpen. Ook in Nederland kregen zij succes en waren te gast in radioprogramma’s van de VPRO.

In 1974 zorgden De Vieze Gasten zelfs voor een hit in Vlaanderen, toen hun single Het Apekot door de piratenzender Radio Mi Amigo grijs werd gedraaid. Het lied vat het leven samen als een opeenvolging van gemiste kansen, want telkens als iemand van het leven wil genieten of zelfstandig beslissen, is het al te laat. Van crèche tot bejaardenhuis, het leven is een apenkot waarin je alleen maar hebt te luisteren naar de bevelen van anderen en nooit jezelf kan zijn. Ten onrechte plaatste het succes van deze hit de werkelijke doelstellingen van De Vieze Gasten een beetje in de schaduw, omdat zij met hun “vormingstheater” wilden ijveren voor “een socialisme met een menselijk gelaat”.

Toen in 1976 De Vieze Gasten een subsidie zouden ontvangen van het Ministerie van Cultuur, was dat aanleiding voor een gesprek met Mong Rosseel in het VPRO-programma Radio Vrij België. Naast interne “wrijvingen”, kwam ook de “flauwte” van de programmering ter sprake, omdat vrijwilligerswerk niet voor voldoende vernieuwing kon zorgen door gebrek aan tijd en geld. Met een subsidie kon die vermoeidheid misschien bestreden worden, maar al snel rees dan weer de vraag of een anarchistisch politiek circus wel overheidssteun mag aanvaarden. Discussies, die allemaal veel tijd vergden, zo moest Mong Rosseel toegeven. Maar een feit is wel dat De Vieze Gasten 40 jaar discussies hebben overleefd. Nadat ze in 2001 hun theatersubsidie weer kwijt speelden, bleven zij actief met sociaal-artistieke projecten.

Luister hier naar Radio Vrij België van 6 augustus 1976 met Mong Rosseel en fragmenten uit een voorstelling van De Vieze Gasten. Afgewisseld met filmmuziek van Nino Rota voor o.a. I Clowni van Federico Fellini.

Tussen 1978 en 1990 trokken De Vieze Gasten met een echte circustent door Vlaanderen. In een interview van Wouter Hillaert in De Standaard van 26 november 2011, vertelt Mong Rosseel hoe er ’s namiddags een kinderprogramma was en ’s avonds een versie voor volwassenen.
“Zo maakten we voor kinderen O.T., verwijzend naar de nieuwe film E.T. Eerst stond die O.T. voor ongewenste Turken, en aan het slot voor ook Turken.”
De Turkse gastarbeider moest het vaker ontgelden in de shows van De Vieze Gasten, maar volgens Mong Rosseel zijn moppen afhankelijk van een “situatie” en niet bedoeld om te kwetsen. Dit onderwerp kwam ook aan de orde in een bijdrage van Walter Slosse aan het wekelijkse radioprogramma Expres VPRO, waarin uitgebreid aandacht werd gegeven aan De Stomme van…, een circusvoorstelling n.a.v. 150 jaar België.

Luister hier naar Expres VPRO van 4 juli 1980 met Mong Rosseel, Herwig De Weerdt en Fabien Audooren. Met een uitgebreide selectie uit De Stomme van… door De Vieze Gasten.

Toen in 2000 het verdict viel van de toenmalige Adviesraad voor Podiumkunsten om De Vieze Gasten niet langer te erkennen, kwamen er honderden protestbrieven uit heel Vlaanderen. Die overtuigden Minister van Cultuur Bert Anciaux om De Vieze Gasten een nieuwe kans te geven en het collectief onder te brengen bij zgn. sociaal-artistieke projecten. Zo kreeg het gezelschap een vaste stek in de grote Gentse volkswijk De Brugse Poort en werd de naam veranderd in Bij’ De Vieze Gasten.

Met zijn 65 jaar moet Mong Rosseel nu met pensioen gaan, maar hij is nog lang niet klaar voor het apenkot van het bejaardenhuis. Deze “laatste strijdvaardige optimist” zoals hij in De Standaard werd genoemd, heeft zeker een belangrijke rol gespeeld in de Vlaamse verzetscultuur. Opvallend is inderdaad zijn optimisme om te blijven geloven in een betere maatschappij, wars van alle dogma’s. Ook die van links, want zegt Mong Rosseel: “De trotskisten en de maoïsten hadden één probleem: ze hadden geen humor”.

Geen socialisme zonder humor. Maar ook, laat de kans niet liggen om te doen wat je graag doet. Zoals Mong Rosseel het verwoordt in het slot van het interview in De Standaard: “Van niets van wat ik deed, heb ik ooit gedroomd. Het overkwam me. Maar weinig mensen hebben het geluk om hun leven lang te mogen doen wat ze graag doen”.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Note: HTML is allowed. Your email address will never be published.

Subscribe to comments

%d bloggers op de volgende wijze: